Main content

Learn First Our News

-

Και επίθεση πότε κάνω;" (Τένις μέρος 2o)

ταν φτάσαμε στην παρέα των παιδιών που θα δοκίμαζαν το τένις, το 2ο από τα παιχνίδια για τυφλά παιδιά που δημιουργούμε, ο φίλος που μας οδήγησε εκεί άρχισε να εξηγεί:

- Λοιπόν παιδιά, η παρέα από εδώ είναι από τη SciFY. Δημιουργούν παιχνίδια στον υπολογιστή για τυφλούς. Έχουν φτιάξ...

- Α! Είστε εσείς!!! Τους ξέρω! Σας ξέρω! Τι λες τώρα! Θα παίξουμε κι άλλο;”

Την αναγνώρισα αμέσως. Ήταν η Αθηνά1, ένα σαΐνι που είχε δοκιμάσει την τρίλιζα, το πρώτο μας παιχνίδι και είχε ενθουσιαστεί. Αλλά αυτό δεν το περίμενα: Χοροπηδούσε πάνω κάτω. Έλα που μου ερχόταν και εμένα να χοροπηδήξω βλέποντας τη χαρά της. Κρατήθηκα.

- Βρε Αθηνά, δεν σου είχαμε υποσχεθεί ότι θα φτιάξουμε και δεύτερο παιχνίδι; Ε, να το λοιπόν το τένις! Τη γνώμη σου θέλουμε.

Αφού εξηγήσαμε ποιοι είμαστε και τι θα κάνουμε, ρωτήσαμε ποιος θέλει να δοκιμάσει πρώτος. Ε, καλά, ποιος θα έπαιρνε τη σειρά της Αθηνάς; Ούτε για αστείο.

 

Κάποια στιγμή ήρθε και η Αλεξάνδρα.

- Γεια σου βρε Αλεξάνδρα. Εσύ βλέπεις καθόλου ή έχεις πλήρη τύφλωση; ρωτάει ο Νίκος.

- Μα τι λες; Φυσικά και βλέπω! Βλέπω την τύφλα μου και γύρω γύρω μαύρο (γελάει). Black humor.

Πρέπει να το συνηθίσουμε αυτό το χιούμορ. Είναι απίστευτα αυτά τα παιδιά! Ξέρουν να σπάνε τον πάγο αμέσως.

- Τι λες λοιπόν; Παίζουμε;

Το δοκίμασε. Είχε αμηχανία αρχικά γιατί είχε να χρησιμοποιήσει υπολογιστή πολύ καιρό. Αλλά πολύ σύντομα γυάλισε το μάτι της. Μπήκε στο παιχνίδι για τα καλά. Βγάζει τα ακουστικά.

- Πολύ ωραίο! Μου θυμίζει το γκόλμπολ! Άστο μου εδώ 1-2 μέρες και θα του αλλάξω τα φώτα!”

Γκολμπολ; Βρε κάπου το ξέρω αυτό. Σαν ποδόσφαιρο για τυφλούς αν δε με απατά η μνήμη μου. Αλλά με απατά συχνά.

- “Ναι, σωστά!” μου επιβεβαιώνει. “Παίζω πολλά χρόνια γκόλμπολ. Και εκεί πρέπει να έχεις πολύ εξασκημένο αυτί για να ξέρεις από πού σου έρχεται η μπάλα. Δεξιά ή αριστερά;”

Σφύζει από ενέργεια. Παίζει λίγο ακόμα, κάνουμε την αξιολόγηση, και ύστερα από λίγο έρχεται η ωραία ερώτηση:

- Και επίθεση πώς κάνουμε;

- Α, η αθλήτρια ποτέ δεν κοιμάται, ε; Λοιπόν, σε αυτό το παιχνίδι δεν κάνουμε επίθεση. Αν καταφέρεις να αποκρούσεις την μπάλα αρκετές φορές, αλλάζεις επίπεδο.

- Μα τι λες; Θέλω να του κάνω επίθεση, να του δώσω να καταλάβει!

Συζητήσαμε για το πόσο πολύπλοκοι θα ήταν οι ήχοι σε αυτή την περίπτωση, πόσο θα δυσκόλευε το παιχνίδι, αν θα μπορούσαν να το παίξουν όλοι ή μόνο τα εξασκημένα αυτιά…

Μπήκαν και οι άλλοι στην κουβέντα.

Η δίψα για παιχνίδια είναι φοβερή. “Θέλω και επίθεση.” “Μα μόνο στην άμυνα;” “Κανα ποδόσφαιρο θα κάνετε;”

Σημειώνω και χαμογελάω.Γιατί ξέρω πως μόλις γυρίσω στη SciFY, θα συνεχίσουμε με ακόμα περισσότερη όρεξη αυτό που ήδη σχεδιάζουμε: τις επόμενες κινήσεις μας για να δημιουργήσουμε κι άλλα παιχνίδια για τυφλά παιδιά, πέρα από τις ανάγκες του project.Γιατί η δίψα, η ανάγκη όλων μας για παιχνίδι είναι μεγάλη. Όλων. Όχι μόνο κάποιων.Και αν εμείς, οι “βλέποντες” το αγνοήσουμε αυτό, θα βλέπουμε στην πραγματικότητα μόνο την τύφλα μας.
 
 1Στοιχεία της ιστορίας, όπως τα ονόματα των παιδιών έχουν αλλαχθεί για λόγους ανωνυμίας των παιδιών.
Tennis beta testing: "And when do Ι attack?" (part...
The second LEAP game,Tennis, is complete!